Tri standardna bosanskohercegovačka jezika, bosanski, hrvatski i srpski jezik, teoretski otprije predvidiva, u praksi uglavnom nisu potvrđena. Svaki od njih mnogo je bliži prethodnom bh. standardnojezičkom izrazu, zajedničkom standardu svih bh. stanovnika, negoli njihovoj propisanoj normi. Ilustracije koje za to navodimo negiraju lingvističku opravdanost njihovog postojanja. Sociolingvističko utemeljenje naše standardne trojezičnosti u neposrednoj je vezi s aktuelnim društvenopolitičkim transformacijama Bosne i Hercegovine.
This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution License which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.
The statements, opinions and data contained in the journal are solely those of the individual authors and contributors and not of the publisher and the editor(s). We stay neutral with regard to jurisdictional claims in published maps and institutional affiliations.
