U radu je dat kratki istorijski osvrt na društveni i institucionalni tretman psihičkog oboljenja, moralnu karijeru duševne bolesti i stigmu psihijatrijskog štićenika, kritika takve institucije i takvog društvenog odnosa prema duševnoj bolesti, te eventualni zamjenski model za ovakvu instituciju. Neminovnost promjene tradicionalnog pristupa, i potreba za
prihvatanjem duševne bolesti kao bilo kojeg drugog oboljenja, sve je očitija. Tradicionalni pristup je odavno postao između ostaloga i ekonomski neprihvatljiv, što je možda u najvećoj mjeri i dovelo do ozbiljnih diskusija u pravcu promjene ovoga sistema ekonomičnijim, odnosno prelaskom službi na rad u zajednici. Srećom po korisnike usluga ekonomičnije istovremeno u ovome slučaju znači i humanije. Rezultati ovakve promjene već su vidljivi na terenu, kroz smanjenje recidiva bolesti i produžetak faza remisije oboljenja. No ovaj proces je još uvijek u povoju i neophodno je uložiti još mnogo vremena i stručnih potencijala da bi trajno opstao.
This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution License which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.
The statements, opinions and data contained in the journal are solely those of the individual authors and contributors and not of the publisher and the editor(s). We stay neutral with regard to jurisdictional claims in published maps and institutional affiliations.
