Marxa su mnogo više duhovno zaokupljali, upravo,diskontinuiteti „kojima filozofija prekida svoj unutrašnji razvoj i postaje praktička“.Na tom fonu on epikurovsku filozofiju (konstitutivni dio helenističke filozofije uopšte), Marx smatra završetkom grčke filozofije: kaže da se polazeći od nje unatrag može zakl...

By Željko Škuljević

...

By Željko Škuljević

Postoji malo dokaza koji bi odredili pravu prirodu veze između epistemologije Kirenske škole i Protagorinog relativizma. I u antičkim i u modernim diskusijama, viđenja ove veze su, dobrim dijelom, disperzna. Smatrajući da su Ciceron i Euzebije, odnosno Aristoklo, preuveličali razliku, Zeller dozvoljava da su, u afirmisanju subjektivnosti svi...

By Željko Škuljević

Moderna pluralna društva sa sobom (do)nose najmanje dvije paradoksalnosti svoje multireligioznosti, multikulturalnosti. U tzv. „trećem pluralizacijskom pomaku“, koji se može nazvati i pluralizam religija, proizvedena je i neka vrsta uznemirenosti u zemljama zapadne Evrope. Naime, to je posebno uzdrmalo dotadašnji konfesion...

By Željko Škuljević

Povijest filozofije renesanse, po Windelbandu, sastoji se, uglavnom, od postepenog izgrađivanja prirodoznanstvenog pogleda na svijet iz humanističkog obnavljanja grčke znanosti.Dakle, željno je bilo prihvaćeno znanje stare filozofije izneseno od humanističkog pokreta, međutim, ne u pukom podražavalačkom i prepisivalačkom smislu. Istina, postojale s...

By Željko Škuljević

Petronijevićev prikaz Nietzscheove (i) moralne filozofije svojevrsna je camera obscura: ono što je "dobro" kudi i izmiče njegovom dubljem poimanju i razumijevanju, a ono što je "loše" hvali, prenaglašava i prilagodava slijedu vlastitih moralnih misli. Bez obzira što ova etička progovaranja nisu filozofski (naj) re...

By Željko Škuljević