Moderna pluralna društva sa sobom (do)nose najmanje dvije paradoksalnosti svoje multireligioznosti, multikulturalnosti. U tzv. „trećem pluralizacijskom pomaku“, koji se može nazvati i pluralizam religija, proizvedena je i neka vrsta uznemirenosti u zemljama zapadne Evrope. Naime, to je posebno uzdrmalo dotadašnji konfesionalni i
sekularno-humanistički status quo, ali i proizvelo „mentalno zazidavanje na obje strane, odbijanje dijaloga, samogetoiziranje, kulturni otpor“. Drugu paradoksalnost polučuje nužnost koegzistiranja religija u postsocijalističkim društvima kakvo je, primjerice, bosanskohercegovačko.
This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution License which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.
The statements, opinions and data contained in the journal are solely those of the individual authors and contributors and not of the publisher and the editor(s). We stay neutral with regard to jurisdictional claims in published maps and institutional affiliations.
