Značenje riječi može biti leksičko, gramatičko i stilsko. Poruka odašiljača najčešće pruža korisniku jezika sadržaj, a uz to prenosi i određene emotivne komponente. Zato su zanimljive određene stilske vrijednosti koje u sebi sadrže pojedine riječi ili sintagme, rečenice ili diskursne cjeline. Razumljivo je onda i pitanje kojim sredstvima se može
ostvariti stilogenost navedenih jezičkih izraza. Moglo bi se reći, skoro svim jezičkim sredstvima. Međutim, takvo teorijsko posmatranje jezička praksa demantuje, jer u nekim riječima stilogenost je veoma izražena, dok u drugim riječima gotovo je zanemarljiva. Stilske vrijednosti postižu se izborom onog jezičkog sredstva koje je u određenoj situaciji izražajnije i markantnije. To se postiže izborom leksike i stvaranjem novih izraza, upotrebom nekada korištenih riječi, arhaizama, folklornih i rustikalnih izraza, pojedinih glagolskih oblika i vremena, imenica i drugih vrsta riječi, raznovrsnih sintagmi i struktura rečenice, rasporedom slova, riječi i rečenica, redukcijama, retoričkim pitanjima,
interpunkcijskim znacima, kao i posebnim stilskim sredstvima koja se prepoznaju kao figure stila ili stilske figure i tropi, odnosno posebna jezička i poetska izražajna sredstva. U ovom radu sagledava se izražajnost figurativnih jezičkih
kategorija, uočavaju se i otkrivaju njihove raznolike stilske markiranosti u stilogenim poljima etimoloških figura, poetske sinonimije, komparacije i noetičnih figurativnih izraza.
This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution License which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.
The statements, opinions and data contained in the journal are solely those of the individual authors and contributors and not of the publisher and the editor(s). We stay neutral with regard to jurisdictional claims in published maps and institutional affiliations.
