U poređenju sa ubrzanim tokovima proučavanja glasova i morfoloških oblika napredovanje u proučavanju sintaksičkih kategorija išlo je sporo zbog metodoloških manjkavosti. Sintaksička proučavanja temeljila su se na subjektivnim kriterijima što je sintaksičke definicije lišavalo naučne preciznosti. Tek je strukturalizam ubrzao razvoj sintaksičkih ispitivanja. Posebno su značajne ideje strukturalističke epohe u okviru koje se razvija teorija o sintaksičkim paradigmama. Najznačajniji događaj u savremenoj lingvistici je poklanjanje pažnje semantičkim osobinama predikata koji imaju odlučujuću ulogu u određivanju tipova sintaksičke strukture. Ni jedna savremena sintaksička teorija nije u dovoljnoj mjeri pronašla adekvatno mjesto u lingvodidaktičkoj praksi
This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution License which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.
The statements, opinions and data contained in the journal are solely those of the individual authors and contributors and not of the publisher and the editor(s). We stay neutral with regard to jurisdictional claims in published maps and institutional affiliations.
